De familie Weesgegroet komt samen

Zo, ik weet niet wat jullie de afgelopen dagen hebben gedaan, maar ik heb even een uit de kluiten gewassen kerstverhaal geschreven: “De familie Weesgegroet komt samen.” De eerste alinea is hieronder te lezen. De familie nam in mijn hoofd namelijk opeens nogal grote proporties aan, dus eigenlijk is het verhaal te lang geworden om op deze plek te publiceren. Wil je het hele epistel lezen? Klik dan onderaan dit bericht op "IN GODSNAAM IK WIL VERDER LEZEN!"

- - -

Het was een winterse eerste kerstdag toen Truus Weesgegroet, een kwieke dame van 71 jaar, haar roze skipak aantrok en zich in de kruipruimte van haar aanleunwoning liet zakken. Al jaren koesterde ze de wens zich volledig aan de feestdagen te onttrekken, al was het maar voor een keertje, maar hoe ze ook protesteerde en tegensputterde: ieder jaar opnieuw werd ze door haar enige zoon opgehaald om de kerst bij hem en zijn gezin door te brengen. Dit jaar was ze vastberaden de rust te krijgen die ze verdiende, al waren haar methodes misschien wat onorthodox. Onder de grond konden ze haar tenminste onmogelijk vinden.
Een uur voor haar afdaling had ze een thermoskan koffie gezet, het skipak en een duikbril uit de berging gehaald, de batterijen van haar zaklantaarn opgeladen en een stapel Libelles in een rugtasje gestopt. In het kader van de veiligheid bracht ze alleen haar buurvrouw, oud en seniel genoeg om niets te verklappen, op de hoogte van het plan.
„Deze kerst ga ik ondergronds. Mochten de kinderen bij jou aanbellen, zeg dan maar dat ik op een cruise ben,” had ze gefluisterd. „Geen politie. Begrepen? Absoluut geen politie.”
Truus voelde zich euforisch toen ze het luik in de hal openklapte, haar onderlijf in het gat liet zakken en voorzichtig ging zitten. Het skipak leek redelijk bestand tegen de kou en voor het comfort had ze eerst een kussentje in het gat laten zakken. Beheerst poetste ze de glazen van haar duikbrilletje en spande het elastiek rond haar hoofd.
„Funest voor mijn coiffure,” mompelde ze. Het was de prijs die ze moest betalen. Ze zette de rugtas naast zich neer en knoopte het koortje van de zaklantaarn aan de onderkant van het luik. Nu was alles gereed. Langzaam liet Truus Weesgegroet ook haar bovenlijf zakken, net zolang totdat ze languit op de bodem van de kruipruimte lag. Ze strekte haar rechterarm uit, zover als ze kon, en trok met een ferme ruk het luik toe. Daarna knipte ze de zaklantaarn aan. Een warm licht scheen door de ruimte en een voldane zucht ontsnapte uit haar tengere lijf.
„Zaaalig! Zalig kerstfeest.”

- - -

IN GODSNAAM IK WIL VERDER LEZEN! 

GOOBY PLZ VERDER LEZEN


Zondag 27 December 2015 op 17:53  |   Geen reacties  |  
  |    |